Προηγούμενη περίληψη
"Ανεξίτηλοι λεκέδες"

"Ανεξίτηλοι λεκέδες και πολύχρωμες πεταταλούδες"

 

"Άγγελοι και δαίμονες"

    Περίληψη

  

     Η Αντιγόνη είχε όλη τη ζωή μπροστά της και η ζωή της χαμογελούσε. Γιατί όχι; Είχε τα πάντα και ήταν τα πάντα.  Νέα, όμορφη, δυναμική, στο τελευταίο έτος της Νομικής. Ζει ευτυχισμένη κάτω από την σκέπη της μητέρας της και του πατέρα της που αγαπιούνται και που την αγαπάνε ακόμη πιο πολύ.

     Μέσα στην αναζήτησή της για κάτι νέο, για κάτι πιο ενδιαφέρον θα μπει στη συντροφιά τριών αγοριών, που η γοητεία τους θα την επηρεάσει. Ίσως να νοιώθει και την ανάγκη να ερωτευθεί.

Θα γελαστεί. Μόνο η φράση:  «Νοιώθεις μια μοναδική αυτοπεποίθηση. Και το αίσθημα αυτό δεν σου φεύγει μετά. Παραμένει», που ξεστόμισε ο ένας από τους τρεις, θα την πείσει να πάρει τις πρώτες ρουφηξιές ενός ναρκωτικού. Αντί για αυτοπεποίθηση χάνει τα πάντα. Ναρκώνεται και πέφτει θύμα βιασμού κατ' επανάληψη και από τους τρεις.

     Ο κόσμος της είναι μόνο θρύψαλα, όταν το πρωί ξυπνάει μόνη, εγκαταλειμμένη, γυμνή, βρώμικη και με μώλωπες μέσα σε ένα άθλιο άδειο διαμέρισμα.

«Εκδίκηση. Εκδίκηση και τιμωρία», είναι η πρώτη της σκέψη, αλλά εκδίκηση δεν θα μπορέσει να πάρει ποτέ.

Θα προσπαθήσει να το ξεπεράσει μόνη της, χωρίς να αναμείξει τους δικούς της, χωρίς να διαταράξει την οικογενειακή γαλήνη.

Θα σιχαθεί τον εαυτό της για τα ψέματα που αναγκάζεται να λέει στη μητέρα και στον πατέρα της και τα ψέματα θα ενταθούν όταν διαπιστώνει ότι δεν είναι μόνο βιασμένη αλλά και έγκυος.

Ποιός από τους τρεις είναι ο πατέρας;

     Και αυτόν τον σκόπελο θα τον ξεπεράσει μόνη της. Θα παλέψει το μητρικό ένστικτο με την ευθύνη της απέναντι στην οικογένειά της. Ο φόβος της όμως να φέρει στον κόσμο ένα παιδί που θα μοιάζει με τον πατέρα του, που θα έχει τα ίδια εγκληματικά ένστικτα την αναγκάζει να απαλλαγεί από την ανεπιθύμητη κύηση.

Τα δύσκολα έχουν περάσει αλλά η ψυχολογία της είναι η ψυχολογία μιας σάπιας πατάτας.

     Καταφεύγει σε μια ψυχολόγο, όμως αυτός που θα φέρει μια ισορροπία στη ζωή της είναι ο παιδικός της φίλος, ο Τάσος ή ο Αναστάσης ή ο «Ανάστασης» όπως τον αποκαλεί η ίδια. Αν και έχουν  αρκετά χρόνια να συναντηθούν τίποτε δεν έχει αλλάξει. Η επικοινωνία τους παραμένει το ίδιο δυνατή. Ο Τάσος και η Αντιγόνη είναι το alter ego του ενός για τον άλλο. Ο Ανάστασης είναι ο μόνος άνθρωπος που μαθαίνει από την ίδια όλα όσα  της έχουν συμβεί. Θα γίνει ο καλός της άγγελος που θα της παρασταθεί, θα προσπαθήσει να την κάνει να ξεχάσει.

Είναι όμως ο Ανάστασης ο μόνος καλός άγγελος; Μήπως υπάρχουν και άλλοι, που θα τη βοηθήσουν να γυρίσει πίσω στη ζωή; Ίσως.

Μα ότι και να καταφέρουν αυτοί οι καλοί άγγελοι, κάποια ίχνη, κάποια σημάδια από παλιούς λεκέδες θα μείνουν ανεξίτηλα στη ψυχή της.

   

Προηγούμενη περίληψη
"Ανεξίτηλοι λεκέδες"