"Ζωζώ - δύο ιστορίές"

Περίληψη

    Η πανέμορφη Ζωζώ μεγάλωσε μέσα στη φτώχια και στη στέρηση. Ανατράφηκε από μια μάνα πλύστρα και από έναν πατέρα μέθυσο, αλκοολικό. Στα δώδεκά της χρόνια ορφάνεψε από πατέρα, στα δεκατρία της ήταν αυτή που έβγαζε ένα μεροκάματο και κουβαλούσε ένα κομμάτι ψωμί στο σπίτι. Στα δεκαεφτά της αποπλανήθηκε από έναν γόη ηθοποιό και έφυγε για την Αθήνα να ζήσει τον μεγάλο έρωτα. Πως και δεν.

    Ξεφεύγει απ' την ερωτική παγίδα για να γίνει πρώτα δουλικό σε μια πλούσια οικογένεια και μετά στην ξιπασμένη και ξεπεσμένη φίλη της οικογένειας.  Δραπετεύει κι' από αυτήν, γα να γίνει «λουλουδού» σε ένα μεγάλο ξενυχτάδικο της Αθήνας. Πουλάει πολλά λουλούδια, αλλά γιατί; Γιατί όλοι οι πελάτες την λιγουρεύονται και θέλουν να της πιάσουν τον κώλο. Όπως τότε που ήταν ακόμη παιδί. Όλα τα αγόρια πήγαιναν να κρυφτούν μαζί της όταν έπαιζαν κρυφτό για να χουφτώσουν τον κώλο της. Όπως τότε που ο μουρντάρης δάσκαλος την λιγουρευόταν. Όπως ο ηθοποιός την αποπλάνησε και όπως το πρώην αφεντικό της κεράτωσε την αφεντικίνα της και την κουτούπωσε δυο φορές.

    «Μα γιατί όλοι οι άντρες είναι λιγούρα;» Αναρωτιέται και αποφασίζει:

   «Θα σε πουλήσω κορμί μου. Θα σε πουλήσω όμως ακριβά κι’ εκεί που θέλω εγώ».

Και αρχίζει να πουλάει το κορμί της, με την δική της μέθοδο, σε πρόσκαιρους εραστές της επιλογής της.

    Οι συγκύριες της έρχονται καλά, η ζωή της χαμογελάει. Σε λίγα χρόνια θα γίνει η ιδιοκτήτρια και η αφεντικίνα στο μεγάλο μπουζουξίδικο. Μεγάλο το οικονομικό της προφίλ, αλλά από κοινωνική ζωή είναι πάτος κι' ακόμη πιο χαμηλά.

    Καταντράπηκε όταν σε μια δεξίωση στο Hilton, όπου βρέθηκε από σπόντα,  βρέθηκε ανάμεσα σε μορφωμένους, πρωτοκλασάτους κύριους και κυρίες. Ντι τούβλο αισθάνθηκε και αποφασίζει να μορφωθεί. Ναυλώνει έναν δάσκαλο, έναν φιλόλογο. Στο περιβάλλον της υπάρχουν και άλλοι μορφωμένοι, ο καθένας στο είδος του: Ο αρχιμουσικός της και ο σκηνοθέτης της. θα  εκμεταλλευτεί τις γνώσεις τους και σε λίγο θα είναι η πρώτη σε μόρφωση. Λογοτεχνία, μουσική, θέατρο, κοινωνική ζωή, αλλά του χούι παραμένει χούι. Τώρα πουλάει το κορμί της σε «υψηλά ιστάμενους» εραστές. Εντάξει, νέα γυναίκα είναι… δεν θα το βάλει στη σαλαμούρα.

    Απόμαχη πια της ζωής, κλεισμένη σε έναν χλιδάτο «οίκο ευγηρίας», αποφασίζει να γράψει τα απομνημονεύματά της. Τι έζησε, τι έχασε, τι κέρδισε. Το καντάρι της ζωής της δεν γέρνει ούτε στη μια ούτε στην άλλη μεριά.  Και κερδισμένο και χαμένο την κρίνει τον εαυτό της, μα η χασούρα της είναι βαριά και ασήκωτη. Η έλλειψη μητρότητας. Το ότι ποτέ της δεν απέκτησε παιδιά.  

Γράφει για τη ζωή της. Για μια ζωή που την έζησε στην Ελλάδα· στην Ψωροκώσταινα.

Αφηγείται όλα τα πολικά γεγονότα και κάνει κριτική. Τα κρίνει σαν μια απλή Ελληνίδα.

    Αρχίζει από το θάνατο του Παπάγου (1951) και συνεχίζει. ΕΡΕ, το Κυπριακό, ο «Ανένδοτος» του Γιώργου Παπανδρέου. Το πολιτικό μπάχαλο του 65 - 67 που το παλάτι ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις. Το πραξικόπημα του 1967 και η χούντα μέχρι το 1974. Η διχοτόμηση της Κύπρου.

Η μεταπολίτευση. Η «αλλαγή» του Ανδρέα Παπανδρέου και τα σκάνδαλά.  Το καλαμπόκι, ο ΟΤΕ, ο Κοσκωτάς, το Χρηματιστήριο. Ο αστερισμός «φακελάκι» μεσουρανεί. Η Νέα Δημοκρατία, το χρέος και τα μνημόνια και μετά… τα σχισμένα μνημόνια.  Τα καπιταλί κοντρόλ.

    Γράφει και περιμένει το αναπόφευκτό, αλλά αισιοδοξεί:

«Μωρέ εδώ ξελόγιασα τόσους και τόσους. Έναν Άγιο-Πέτρο δε θα μπορέσω να ξελογιάσω;»

Είναι και σίγουρη: «Τίγκα στα καψούρα θα είναι και εκείνη η άλλη ζωή».

 

    Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μια ιδιόρρυθμη γλώσσα. Στη γλώσσα της Ζωζώς.

Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Διαβάζοντας το ίσως να μάθετε και λίγη από Νεώτερη Ελληνική Ιστορία, όχι όπως τη διδάσκουν στα σχολεία, αλλά όπως τη διδάσκει η Ζωζώ.