Προηγούμενο απόσπασμα
"Π για Παρελθόν, για Παρόν, για Πάντα και Ποτέ"
(Αποσπάσματα - Σελίδα 6η από 6)

Έμειναν έτσι, ακίνητοι, ο ένας επάνω στον άλλο για αρκετά λεπτά. Αισθανόταν το στήθος της, σκληρό, σφιχτό να τον πιέζει λίγο πάνω από το στομάχι του και λίγο κάτω από το δικό του στήθος. Την απολάμβανε αυτή την αισθησιακή πίεση. Η βουβωνική της χώρα ήταν μούσκεμα. Την ένοιωθε να υγραίνει τα πόδια του. Τον έσπρωξε απαλά, ευγενικά από πάνω της. Εκείνος έγειρε στο πλάι και εκείνη σηκώθηκε. Γυμνή. Γιατί όχι; Γιατί να ντραπεί για τη γύμνια της;

"Πάω στο μπάνιο", του είπε.

Σηκώθηκε και εκείνος. Πριν χαθεί μέσα στο μπάνιο τη ρώτησε:

"Πεινάς; Να σου κάνω δύο σάντουιτς;"

"Ένα μόνο" και χάθηκε μέσα στο μπάνιο.

Πήγε στην κουζίνα, γυμνός κι' αυτός, έπλυνε λίγο τα χέρια του στη βρύση της κουζίνας και ετοίμασε τρία σάντουιτς. Τα δύο σε αλουμινόχαρτο και στο ψυγείο, το τρίτο σε ένα πιάτο. Της το πήγε.....

....Τη χάζευε καθώς έτρωγε. Έτρωγε το ίδιο λαίμαργα όσο λαίμαργα ερωτευόταν. Η θέα της τον ερέθισε πάλι.

Άπλωσε το χέρι του και της χάιδεψε το πόδι. Λίγο πάνω από τον αστράγαλο. Η περιοδεία του χεριού του συνεχίστηκε προς τα πάνω. Πίσω από το γόνατο και είχε πρόθεση να κατηφορίσει στο μηρό της.

"Μη… σταμάτα… Θα με πνίξεις", του είπε μπουκωμένη. Σεβάστηκε την εντολή της. Ας φάει πρώτα.

Πήγε η ίδια το πιάτο της στην κουζίνα. Στο νεροχύτη τώρα υπήρχαν τέσσερα άπλυτα πιάτα.

Γύρισε και πήρε την ίδια στάση στο κρεβάτι. Ακουμπισμένη στον τοίχο με τα γόνατα λυγισμένα. Γυμνή.

Εκείνος, πονηρά σκεπτόμενος, δεν συνέχισε την επιχείρηση που είχε διακόψει "για να μην πνιγεί".  Απλά την κοίταζε. Εξερευνούσε το κορμί της. Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν για μια στιγμή.

"Αντε τι κάθεσαι;" Του είπε. Δεν του το είπε με λέξεις. Ήταν γραμμένο, το διάβασε  μέσα στο βλέμμα της.

Την άρπαξε από τους αστραγάλους και την τράβηξε απότομα προς τα κάτω. Εκείνη γέλασε καθώς βρέθηκε οριζοντιωμένη στο κρεβάτι, έρμαιο των πρόστυχων ορέξεών του. Και των δικών της.

Παραμέρισε λίγο το κορμί της και τον άφησε να πλαγιάσει δίπλα της, αλλά εκείνος δεν έμεινε σ' αυτή τη στάση. Άρχισε την εξερεύνηση. Άρχισε να ανακαλύπτει το κορμί της βήμα - βήμα. Σπιθαμή προς σπιθαμή.

Δεν τη χάιδευε και δεν τη φιλούσε στο δέρμα της. Τη χάιδευε και τη φιλούσε στα νεύρα της. Ο νευρικός ιστός αυτής της γυναίκας ήταν πάνω από το πετσί της. Ποτέ του δεν είχε φανταστεί ότι θα υπήρχε ένα τόσο ευαίσθητο γυναικείο κορμί. Όταν τα χείλη του ακουμπούσαν στα πλευρά της λίγο κάτω από το στήθος της, κάπου μέσα της ξεσπούσε ένας σεισμός. Σφάδαζε από ηδονή. Η κοιλιά της, λίγο μέσα από το κόκκαλο της λεκάνης, οι ρόγες στο στήθος της. Παντού. Όλο το κορμί της ήταν μια αναφορά για τον έρωτα.  Από κάθε σημείο του ξεκινούσε ένα μονοπάτι που την οδηγούσε σε μια ερωτική παραζάλη. Ριγούσε ολόκληρη όταν τα χείλη του έκαναν αναρρίχηση στη ραχοκοκαλιά της. Ένα φιλί πίσω από το αφτί της την άναβε. Ήταν ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Υπήρχε ανά πάσα στιγμή ο κίνδυνος να εκραγεί. Να εκραγεί και να αφήσει τη λάβα του κορμιού της να τον πλημμυρίσει ανεξέλεγκτα. Να τον τσουρου-φλίσει, να τον κάψει. Ένα κάψιμο όμως τόσο, μα τόσο ευχάριστο, τόσο ωραίο, τόσο αισθησιακό.

Δεν άντεξε άλλο στα χάδια του. Τον ανάγκασε να πλαγιάσει ανάσκελος και ανέβηκε επάνω του. Ήταν η σειρά της να πάρει τη ρεβάνς. Μετά τον πρώτο της οργασμό, άλλαξαν στάση. Ο αγώνας τους ήταν δύσκολος, με πολλές αισθησιακά επικίνδυνες φάσεις. Το σκορ τη δικαίωσε. Τρία - ένα. Είχε έρθει τρεις φορές σε οργασμό, μέχρι αυτός να βγάλει έναν βαθύ αναστεναγμό και να μείνει ακίνητος επάνω της. Αποκοιμήθηκαν σχεδόν αμέσως. ....

....Ξύπνησε από κάτι που τον ενοχλούσε. Μερικά βράδια ξυπνούσε από μια κράμπα που τον έπιανε σ' ένα του πόδι, καθώς τεντωνόταν μέσα στον ύπνο του. Απόψε όμως… Ένα πόδι τον ενοχλούσε πάλι, αλλά ούτε με κράμπα και ούτε ήταν δικό του πόδι. Ένα πόδι ήταν περασμένο επάνω από τη μέση του.

Αφύσικο πράγμα. Ένιωσε και μια άλλη ενόχληση. Το πέος του ήταν υπερβολικά σκληρό και μεγάλο.

Φυσιολογικότατο πράγμα σε σχέση με το πόδι που του πίεζε τη μέση. Πίεζε; Σιγά και να μη τον πίεζε. Ίσα - ίσα που το αισθανόταν τόσο λεπτό που ήταν. Απλά τον ερέθιζε.

Έβαλε το χέρι του επάνω στο πόδι που… τον ενοχλούσε και το χάιδεψε. Τίποτε καμία αντίδραση.

Ανηφόρισε προς τα πάνω. Η βουβωνική της χώρα ήταν ακόμη μούσκεμα.

"Μμμμ", είπε μέσα στον ύπνο της.  Τράβηξε το χέρι του.

"Ας μη την ξυπνήσω. Κρίμα είναι", σκέφτηκε.

Ένα δεύτερο "Μμμμ", πιο δυνατό πιο επιτακτικό ακούστηκε αυτή τη φορά. Ένα "Μμμ" που του έλεγε:

"Πού πάς; Γιατί έφυγες;"

Δεν έχασε καιρό. Τη γύρισε ανάσκελα και χώθηκε μέσα της. Δεν ακούστηκε κανένα άλλο "Μμμμ". Τώρα ακουγόταν στεναγμοί ηδονής και μικρές άναρθρες κραυγές.....

Τα συμπτώματα της φθοράς ήταν φανερά. Σε τέσσερεις εβδομάδες είχε χάσει ενάμιση κιλό. Σε τέσσερεις εβδομάδες είχε χάσει το μυαλό του. Στη δουλειά, στο εργοστάσιο, του πήγαιναν όλα στραβά κι' ανάποδα. Και πώς να μη πάνε; Το μόνο που σκεφτόταν ήταν το πότε θα σχολάσει για να σμίξει πάλι μαζί της, Και οι δυνάμεις του δεν τον άκουγαν πια. Ο έρωτας είναι το πιο εξαντλητικό σπορ.

Την πέμπτη εβδομάδα ήρθε και η καταστροφή. Έχασε και τη δουλειά του. Παραιτήθηκε.

Η αιτία ήταν ένα ατύχημα. Ένα ατύχημα που είχε προκληθεί από δική του αμέλεια.....

....Με τη μεσολάβηση ενός γνωστού του που δούλευε στη Νομαρχία βρήκε μια δουλειά μακριά. Στην Αθήνα.

"Είναι σοβαρή εταιρεία", του είχε πει ο γνωστός του.

"Φεύγω", είπε στην Καίτη.

....Πριν όμως να εξαφανιστεί ο δικτάτορας Ιωαννίδη πρόλαβε και έδωσε τη διαταγή: ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ.

Μέσα στη "γενική" ήταν και αυτός και αφεντικό του. Ετοιμάστηκαν για τον πόλεμο.

....Όταν προγραμμάτισε τη δεύτερή του διανυκτέρευση έστειλε το τελεσίγραφό του. Τηλεφωνικώς της το έστειλε.

"Έλα". Ο εχθρός ανταποκρίθηκε πρόθυμα.

Μέχρι να απολυθεί και να γυρίσει στην Αθήνα το τελεσίγραφο επαναλήφθηκε τρεις φορές. "Έλα". 

Δόθηκαν τρεις ολονύκτιες μάχες. Το πεδίο της μάχης ήταν το δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείου. Το πρωί ηττημένοι και οι δυο, ίσως και αιμόφυρτοι υποχωρούσαν άτακτα. Εκείνη για το πρακτορείο της Βέροιας και εκείνος με το αστικό για τη μονάδα του....

....Έξι ημέρες είχαν περάσει από το μεγάλο σεισμό της Θεσσαλονίκης. Από το σεισμό που είχε πανικοβάλει και είχε ξεσπιτώσει όλους τους Θεσσαλονικιούς.

Η μετασεισμική δραστηριότητα ήταν ακόμη έντονη και ο κόσμος τρομαγμένος. Με την παραμικρή δόνηση έτρε-χαν έξω από τα σπίτια τους. Τρεις μετασεισμικές δονήσεις είχαν γίνει εκείνο το βράδυ. Αυτοί δεν είχαν καταλάβει τίποτε. Ο δικός τους ο σεισμός, ο σεισμός των κορμιών τους ήταν πολύ πιο μεγάλος. Τα κορμιά τους ήταν πλημμυρισμένα με τη λάβα τους και μουσκεμένα από τον ιδρώτα. Δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν.

Προηγούμενο απόσπασμα