Επόμενο απόσπασμα

Ο τρελός της  χήρας

Πρόλογος

    Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε ένα από τα πολλά νησιά του Αιγαίου.

Εκεί που οι βοριάδες λυσσομανούν τους χειμώνες και η μπλαβιά θάλασσα ματαιοπονεί απεγνωσμένα να αφανίσει τα βράχια των ακτών. Εκεί που τα καλοκαίρια έρχεται ο παράδεισος και γίνεται γη.

    Ο κόσμος εκεί είναι ίδιος με τους κόσμους όλων των απόμακρων περιοχών:  Ξεχασμένος. Ξεχασμένος κι’ απ’ το Θεό κι’ απ’ τους ανθρώπους. Άμα μπατάρει η βάρκα του ψαρά δεν θα βρεθεί τίποτε να τον σώσει.

Τον άρρωστο μπορεί να μη τον δει ποτέ γιατρός κι’ όταν ο Κύριος τον πάρει, να πάει χωρίς μεταλαβιά, γιατί, πού να βρεθεί παπάς;

    Το χρονικό μας πλαίσιο είναι μια εικοσαετία και κάτι άντε μιάμιση πες, με αφετηρία γύρω στο 1950. Οι αναδρομές όμως μας πάνε πιο πίσω. Κάπου στο χαμό της Σμύρνης.

    Δεν είναι καμιά ηθικοπλαστική ιστορία ή κάποια ιστορία με βαθύ ηθικό, κοινωνικό, ή πολιτικό προ-βληματισμό. Είναι η απλή ιστορία τριών απλών ανθρώπων.

Οι δύο στερήθηκαν ότι πιο πολύ αγάπησαν, για ν’ αγαπήσουν ότι καλό πριν απ' τη στέρηση τους.

Ο τρίτος απαρνήθηκε ότι από τα τόσα ακριβά και πολύτιμα του προσφέρθηκαν, για να κερδίσει ότι αυτός πολυτιμότερο θεώρησε.

    Δεν είναι μόνοι. Ανάμεσα τους κυκλοφορούν πολλοί: Ψαράδες, μαμές, καπεταναίοι, γαλατάδες, κηπουροί, καφετζήδες, έμποροι, φιλενάδες, σύζυγοι, αδέρφια. Κάθε καρυδιάς καρύδι. Ο καθένας λέει και κάτι δικό του, μα τίποτε παραπάνω απ’ όσα απλά είναι γραμμένα εδώ. Γιατί έτσι είναι: Οι απλοί άνθρωποι λένε λίγα και απλά πράγματα. Απλά όσο και η «καλημέρα».

    Δεν ξέρω πώς; Έτσι απλά. Σε μια άυπνη νύχτα πέρασαν απ’ το μυαλό μου, σαν σε ταινία αυτές οι μορφές και πάλι έτσι απλά αποφάσισα να τις απλώσω στο χαρτί.

Καλή ανάγνωση λοιπόν και καλά ταξίδια σε Αιγαιοπελαγίτικα νησιά.

Επόμενο απόσπασμα