"Το έκτο κλειδί"
ΠΕΡΙΛΗΨΗ

     Στις οκτώ το πρωί, η κυρα-Λένη, παραδουλεύτρα στο σπίτι του συγγραφέα Κώστα Διακού, βρίσκει το πτώμα του Ρουμάνου Λεό, πεσμένο μπροστά στη βιβλιοθήκη, με καρφωμένο στο σβέρκο έναν χαρτοκόπτη.

Ο συγγραφέας δεν είναι στο σπίτι. Το κρεβάτι του είναι άθικτο. Προφανώς έχει κοιμηθεί κάπου αλλού.

     Το θύμα, ο Ρουμάνος Λεό είναι πολύ «καλό παιδί». Αφού έχει εκτίσει δύο ποινές για διακίνηση ναρκωτικών, τώρα διακινεί το κορμί του. Αγοραίος εραστής ομοφυλόφιλων. Τον τελευταίο χρόνο όμως έχει χαθεί απ' την πιάτσα. Ποιός ξέρει σε ποια ερωτική αγκαλιά έχει φωλιάσει;

Όλα δείχνουν ότι δεν έχει προηγηθεί κάποια συμπλοκή ανάμεσα στο δράστη και το θύμα. Ο δολοφόνος πλησίασε το ανυποψίαστο θύμα από πίσω και του κάρφωσε το χαρτοκόπτη στο σβέρκο.  Προφανώς, αν όχι φίλοι, ήταν γνώριμοι, ίσως και εραστές.

     Ο κλειδαράς και ο τεχνικός της αστυνομίας γνωματεύουν ότι η πόρτα του διαμερίσματος δεν έχει παραβιαστεί. Έχει ανοίξει κανονικά με ένα κανονικό κλειδί. Τα γνωστά κλειδιά είναι πέντε. Το πιο αθώο κλειδί είναι αυτό που βρίσκεται σε ένα συρτάρι της ντουλάπας και δεν το χρησιμοποιεί κανείς. Το κλειδί της κύριας Ελένης, της παραδουλεύτρας, αποκλείεται εκ των πραγμάτων. Τα άλλα δύο κλειδιά, αυτό της Λίας, της γυναίκας του Διακού και της Στάσιας, της κουνιάδας του βρίσκονται εκτός Αθηνών. Οι δύο γυναίκες είναι στην Αμερική. Το πέμπτο κλειδί, αυτό του Διακού είναι το μόνο ένοχο.

     Δεν είναι μόνο το κλειδί το ενοχοποιητικό στοιχείο, αλλά και τα δακτυλικά αποτυπώματα επάνω στη λαβή του χαρτοκόπτη που είναι του συγγραφέα. Ο συγγραφέας έχει άλλοθι για όλη τη νύχτα, εκτός από τις δύο ώρες μέσα στις οποίες έγινε ο φόνος. Τις υπόλοιπες ώρες τις πέρασε, για λίγο με συντροφιά τον μεγαλοεκδότη και συγγραφέα Ηλία Θανόπουλο και την «ωραία Ελένη», ένα διάσημο και πανέμορφο μοντέλο και τις υπόλοιπες στην αγκαλιά της ωραίας Ελένης. Πού ήταν όμως και τι έκανε τις δυο ώρες που έλειψε;

Τα στοιχεία είναι κόλαφος για τον Διακό. Συλλαμβάνεται, και προφυλακίζεται.

     Ο αστυνόμος Σίφης Μαράκης που έχει αναλάβει την «εύκολη» υπόθεση βράζει με το ζουμί του. Του είναι αδύνατον να εξηγήσει πώς ένας άνθρωπος, ο συγγραφέας, μπορεί να αντιφάσκει τόσο πολύ. Στα βιβλία του ευαγγελίζεται μια ζωή, μια κοινωνία χωρίς κακίες και εγκλήματα, χωρίς ναρκωτικά, χωρίς μίση. Στην πράξη όμως γίνεται ο ίδιος φονιάς.

Διαβάζει και ξαναδιαβάζει τα βιβλία του συγγραφέα προσπαθώντας μάταια να βρει  μια τρύπα στο χαρακτήρα του συγγραφέα. Έτσι ενώ η υπόθεση επίσημα θα έχει κλείσει, ο αστυνόμος δεν θα πάψει να την ψάχνει.

Ψάχνει και βρίσκει:

- Τα αχνά αποτυπώματα στον χαρτοκόπτη είναι μεν του Διακού, αλλά είναι τα αποτυπώματα ενός χεριού που κρατάει τον χαρτοκόπτη για να σχίσει ένα χαρτί και όχι για να τον καρφώσει στο σβέρκο ενός ψηλού, σωματώδη άνδρα.

- Βρίσκει την ύπαρξη και την προέλευση ενός έκτου κλειδιού.

- Βρίσκει ότι ο δολοφόνος είναι ένας επαγγελματίας φονιάς, ο Γεωργιανός Βλαντίμιρ. Ποιός όμως είναι ο ηθικός αυτουργός; Ποιος ανέθεσε στον Βλαντιμίρ να καθαρίσει τον Ρουμάνο;

Οι ενδείξεις οδηγούν στον  μεγαλοεκδότη και συγγραφέα Ηλία Θανόπουλο, που έχει κάθε λόγο, για θέματα ανταγωνισμού, να εκθέσει κοινωνικά τον συγγραφέα Κώστα Διακό, αλλά και να ξεκάνει τον Ρουμάνο εραστή.

     Ο Θανόπουλος είναι ο άντρας που θα ήθελε να είναι ο κάθε άντρας. Πλούσιος, κοινωνικά καταξιωμένος, όμορφος, ανδροπρεπής, ο ερωτικός πόθος των γυναικών, αλλά… τα φαινόμενα απατούν.

Ο Θανόπουλος δεν θα προσέλθει ποτέ για ανάκριση ως ύποπτος φόνου. Θα τον βρει η αστυνομία νεκρό μέσα στο σπίτι του, με ένα πιστόλι στο χέρι. Η κοινωνική απαξίωση, ο φόβος της φυλακής, η αποκάλυψη ότι ο «άντρας» μόνο άντρας δεν ήταν, τον οδηγούν στην αυτοκτονία. Ο Ρουμάνος Λεό τον τελευταίο χρόνο πρόσφερε τα σωματικά προσόντα και τις χάρες του αποκλειστηκά και μόνο στον Ηλία Θανόπουλο.

Προφανώς ο Θανόπουλος είχε πέσει θύμα εκβιασμού από τον Ρουμάνο.

Ο συγγραφέας Κώστας Διακός αποφυλακίζεται και η υπόθεση κλείνει οριστικά. Μια φιλία αναπτύσσεται ανάμεσα στον συγγραφέα και στον αστυνόμο Σίφη Μαράκη. Ο πρώτος του οφείλει την αποφυλάκισή του, την κοινωνική του επανένταξη και, εν αγνοία του, την οικογενειακή του αποκατάσταση. Ο αστυνόμος νοιώθει δικαιωμένος για την αρχική του σκέψη. Ότι ο συγγραφέας αποκλείεται να είναι και δολοφόνος.

Στο τέλος του βιβλίου οι ανατροπές είναι ραγδαίες. Ανατροπές που κανένας, εκτός από τον συγγραφέα (του βιβλίου) δεν θα μπορούσε να φανταστεί.

Αν σας τρώει η περιέργεια… καλή ανάγνωση. Τζάμπα είν